Şiir Sokakta Furyası

Kışın gitmemek için ısrar ettiği günlerden, soğuk ve rüzgarlı bir gün. Adını hatırlamadığım bir dersten çıkıp kendimi fakültenin kantinine atıyorum. Çayımı da alıp bir masaya geçiyorum. Uykusuzluğun aktığı gözlerim masanın kenarındaki nota çarpıyor.

sokak

Gülümsüyorum.

Kabul edelim ki bizler annemiz ve babamız kadar sokaklarda doyasıya oyun oynamadık. Klasikler birer tuğla gibi geldi hep, okumadık çoğunu. Cem Karaca dinlemedik mesela. Ya da bir Tanju Okan. Turgut Uyar’ı Cemal Süreya’yı sınavlarda bize sorulan kısmı kadar bildik. Bizler apartmanlara tıkılmış, önüne sunulanla yetinen, sistemle boğuşan, çok şansız çocuklardık. Duygularımızı öyle süslü cümlelerle anlatmayı bilmezdik.Ta ki bir gün duvarlarda, banklarda, merdivenlerde, vapurda, okul sıralarında, peçetelerde ve kağıtlarda #siirsokakta hastagiyle yazılmış şiirlerle karşılaşana kadar.

Bu akımla birlikte sıkışıp kaldığımız apartmanlardan dışarı çıktık. Ve duygularımıza tercüman olan şiirleri gördük. Kendimiz yazamasak da , söyleyemesek de içten içe yaşadığımız acıya ya da mutluluğa bir başkasının dizelerinde rastlamak bizleri mutlu etti. Çünkü insan, anlaşılmak ister. #siirsokakta anlaşılabilmenin en güzel yolu oldu. Tüm şiir severlere defteri kapattırıp, onları sokaklarda birleştirerek, ‘Aşk, örgütlenmektir.’ diyen şairi haklı çıkardı.

İşte o sokaklara dökülen o şiirlerden bazıları ;

 

 

 

 

 

 

 

Yazar

fatmaadmis@gmail.com
Selam, ben Fatma, Halkla İlişkiler ve Reklam bölümü doktora öğrencisiyim. Aynı zamanda kreatif bir tasarım ajansında Dijital PR Danışmanı ve İçerik Üretici olarak çalışıyorum. Blog dünyasındaki 9.yılım. Hep şuna inandım. Hepimiz dünyaya geldiğimizde aslında bir çemberin içine doğuyoruz. Ve büyüyüp yaş aldıkça, bir şeyleri anlamlandırmaya başlayınca o çemberin içinden dışarı taşmaya çalışıyoruz. Tabi bunu yaparken çeşitli zorluklarla karşılaşıyor, bazı yokuşlardan yukarı tırmanmaya çalışıyoruz. O esnada bazı insanlar zorlandığımızı görünce "gel, bir de bu yolu dene." diyorlar. Halbuki gösterdikleri yol onların yolu, bizim değil. O yüzden diyorum ki yokuşlarımız yalnızca bizi alakadar eder. Çünkü çemberimizden ancak bu şekilde taşabiliriz. Burada bana ilham veren kişilerin öykülerini, okuduğum kitapları, izlediğim film ya da belgeselleri yani beni çemberimden taşıran şeyleri paylaşıyorum. Eğer sen de ilhamını bulmak ve çemberinden dışarı taşmak istiyorsan bu öğrenme yolculuğunda bana eşlik edebilirsin.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir