Uyu Muharrem’im

Güneşli bir sabaha üşüyerek uyandım  bugün,

Seni andım çocuk, yokluğunu andım.
Çuvala sarılı ufacık bedenini düşündüm.
Üşüdüm çocuk.
Ve bir ninni okudum sana.
Kırık dökük, sonuna nokta koyamadığım,
yüklemsiz cümlelerimle.
Duydun mu ?
İyisi mi uyu sen.
Uyu…
Uyu ki, canın daha fazla yanmasın,
ben sararım ellerini
yeter ki üşümesin yüreğin
Sen uyu…
Hem belki turnalar girer rüyana.
Tutar ellerinden götürür seni,
düzeni ucuz olmayan sıcacık bir dünyaya.

Tags from the story
, ,
More from tastimcemberimden

Milenyum Nesli

Geçenlerde Sabah gazetesinin Cumartesi ekini karıştırırken Artanç Savaş’ın ” Türkler ‘ Bizi...
Read More

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

nineteen − five =