En Mat Renkleri Bile Sevebilmek

Günaydın sevgili okur!

Defterini değiştiremesem bile yeni bir sayfasındayım hayatın. Berbat bir tatilin ardından nihayet olmam gereken yerdeyim. İlk göz ağrımda, ucuzdüzendeyim, sizlerleyim.

Hayat hiçbir zaman planladığımız gibi gitmiyor. Bir arkadaşım ” Her insanın dünyaya gelirken belli miktarda rızkı ve yolu vardır. Tüketebileceği, en fazla ona sunulan kadardır. En fazla gidebileceği yol ona çizilen kadardır.” demişti. Ne kadar doğru bilmiyorum, fakat haksız da sayılmaz. Çünkü o miktarı, o sınırı bilmediğimiz için belki de bu kadar yıpranıyoruz. Olamaz mı? Herkes kendine çizilen kadar gitse, verilen kadar yese, haddi kadar konuşsa daha kolay olmaz mıydı birşeyler? Ama işte, başta sınırlarını bilmemek olmak üzere herşey insan için. Mağlup gelmek, yenilmek, yeni bir yol çizmek, inanmak ya da o inancı yitirmek… Herşey ama herşey… Birşeyler hayatımızı sabote ediyor. Kayıtsız kalamıyoruz haliyle.Yumuşacık bir çocukluktan gitgide uzaklaşıp , sert ve katılaşan bir yetişkinliğe bürünmemizin sebebi de bu zaten. İrademizin dışında gelişen şeylerin olduğu gerçeğini inkar edemeyiz. Ki gördük, hepimiz yaşadık, yaşamaya da devam ediyoruz. Peki trafiği kitleyip bir köprüden atlamayı mı denedik, nefes almayı mı? Ağır mı oldu? Olsun.

img_6159
O halde yeniden yol çizeceğiz, yeniden inanacağız demekki. Çünkü bu bir mücadele. Öyle demişlerdi. Ve mücadele kadar insanı güzelleştiren başka birşey yok sanırım ( Aşk dışında. Ki o başlıbaşına bir mücadele). Ve emin olduğum birşey var. Niye doğduğumu bilmiyorum ama ne için yaşadığımı biliyorum. Kendini hayatta konumlandırmak bu belki de. Yani dev binalarda çalışmak, rengarenk, her anı dolu, açık renkli bir hayat düşlemedim hiçbir zaman. Ufak evler olsun, bazen durup dinlendiğim anlar olsun, dedim. Mat renkleri de sevdim. Günler böyle de geçti işte. Yetinmekle ve tevekkülün devreye girdiği zamanlarla güzelleşti bazı günler. Olsun. Gerçekten olsun.

Daha bir sürü şey var söylenecek. Ama şimdi kalkıp ta, sabah sabah öyle beylik laflar edecek değilim. Diyeceklerim şimdilik bu kadar. Sizi özledim. Herbirinizi tek tek özledim. Gün, aydın olsun herkes için. Olmadı mı, olmuyor mu? Olacak, illaki hallolacak. Ben hep bunu gördüm çünkü.

Bazen yüreğinize gökyüzü gibi bakın, hoşçakalın. ✨?

More from tastimcemberimden

BULANIK SULARDA YÜZMEK

Hayat ne garip… Yaşadığın süre boyunca milyon kere, hayatını temize çekmeye çalışıyorsun....
Read More

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

one × 2 =