Kendimle Konuşmalar – I

x3
Şöyle bir oturup kendimle ,
iki lafın belini kırmayalı ne çok oldu
Hayallerim diyorum,
mesela bir dünya kursam kendime,
 kanlı canlı,
o’nlu benli hiç bir şey olmasa
Ve sadece gün batımlarını izlesem orada
e malum gün batımı da hüzün demek birazcık
sevmesem de bitişler iyidir ,
yeni bir başlangıç umudu açısından bakarsak yani
evet gün doğumu da güzeldir belki ,
haklı olabilirsin
Ama onun da saadetle ilgisi var
onu da benim bünyem kaldırmıyor,
az çok tanırsın, bilirsin beni …
Bilirsin ,
İnsanın bir tek kendini bildiğini
 …

Yazar

fatmaadmis@gmail.com
Selam, ben Fatma, Halkla İlişkiler ve Reklam bölümü doktora öğrencisiyim. Aynı zamanda kreatif bir tasarım ajansında Dijital PR Danışmanı ve İçerik Üretici olarak çalışıyorum. Blog dünyasındaki 9.yılım. Hep şuna inandım. Hepimiz dünyaya geldiğimizde aslında bir çemberin içine doğuyoruz. Ve büyüyüp yaş aldıkça, bir şeyleri anlamlandırmaya başlayınca o çemberin içinden dışarı taşmaya çalışıyoruz. Tabi bunu yaparken çeşitli zorluklarla karşılaşıyor, bazı yokuşlardan yukarı tırmanmaya çalışıyoruz. O esnada bazı insanlar zorlandığımızı görünce "gel, bir de bu yolu dene." diyorlar. Halbuki gösterdikleri yol onların yolu, bizim değil. O yüzden diyorum ki yokuşlarımız yalnızca bizi alakadar eder. Çünkü çemberimizden ancak bu şekilde taşabiliriz. Burada bana ilham veren kişilerin öykülerini, okuduğum kitapları, izlediğim film ya da belgeselleri yani beni çemberimden taşıran şeyleri paylaşıyorum. Eğer sen de ilhamını bulmak ve çemberinden dışarı taşmak istiyorsan bu öğrenme yolculuğunda bana eşlik edebilirsin.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kendimle Konuşmalar - II

8 Ağustos 2013